Ahmet Korkut Tahaoğlu

Bu yazıyı 03.11.2003 tarihinde soğuk bir Sonbahar gecesi (klasik) hazırlamıştım. Basit ve yazım hatalarıyla dolu olduğunu biliyorum ama o zamanlar benim için çok keyifli bir yazı olmuştu.

Yazıyı ilk olarak MaxiASP forumlarında paylaştım. Anonim bir isim altında yazmıştım. O gün ki kafamla neden kendi ismimi yazının altına koymadığımı bilmiyorum. Büyük ihtimal utangaç ve çekingen bir insan olmamın etkileri o zamanlar daha şiddetli bir şekilde kendini belli ediyordu.

Keyifli okumalar dilerim.

Bir zamanlar bir baba ve onun bir oğlu varmış.Babası oğlunun eğitimine çok fazla önem veriyormuş, ona gerek sevgi gerek eğitim her türlü desteği sağlıyormuş.Onu mutlu etmek için elinde ne var ne yok harcıyor, zar zor kazandığı parasını oğluna harcıyormuş.Oğlu bir gün dolaşmak için dışarı çıkmış tek başına etrafta dolaşmış durmuş ve birden bire karşısına iki görüntü çıkmış.Bir görüntü de insanlar içkiler içiyor gönüllerince hovarsız bir şekilde eğleniyormuş.Diğer görüntüde ise 3 kişi bir masanın etrafında çocuğa doğru bakarak oturuyormuş.Yüzlerinde masum ve sessiz bir ifade varmış.Çocuk bu görüntü karşısında hemen diğer tarafa dönerek eğlenen grup ile ilgilenmiş.Geç saatlerde eve dönmüş, babası nerde olduğunu sorduğunda dışarı da dolaşıyordum,balık tutuyordum demiş.Babası bunun doğru olmadığını bilsede oğlunu üzmemek için bunu ona söylememiş.Çocuk her gün görüntüyü gördüğü yere gider olmuş, her gün ordaki insanlarla eğleniyor gönlünce, sınırını bilmeden eğleniyormuş.Her gittiği gün ise diğer tarafta duran 3 kişinin görüntüsünü her seferinde görüyormuş.Babası bu durumu anlamış, oğlunu ikaz etmiş, bunu ona açıklamak istemiş ama oğlu onu dinlememiş ve her gün durmadan gitmeye devam etmiş yıllar geçmiş çocuk büyümüş artık küçük bir çete ile insanlarla zarar veriyor,insanların mallarını çalışıyormuş.Babası ise çok hastalanmış, yataktan kalkacak durumu bile kalmadığı için kendisine bakamıyormuş ve oğlu ona sadece sabah bir yemek verip onu tek başına evde bırakıp dışarıya çetesiyle birlikte kötülük yapmaya çıkıyormuş.Her çıktığı gün daha küçücük bir çocukken gördüğü o 3 kişinin görüntüsünü görüyormuş.Babası bir gün kendini uyanık tutmaya çalışarak oğlunun eve gelmesini beklemiş, oğlu çok geç bir saatte eve gelmiş, çok içkili ve bir o kadar da yara bere içinde babasının uzağında olan masanın başına oturmuş.Babası oğluna seslenmiş ve onu yanına çağırmış, oğlu yanına gitmiş.Babası ona yaptıklarının kötülük olduğunu, kendisinin kötü yola sapmış olduğunu söylemiş.Bunları nerden biliyorsun yaşlı bunak demiş genç adam, sen daha küçük bir çocukken bunu biliyordum evladım demiş babası, her günüm senin bu yolda ilerleyişini görmekle geçti demiş, sen yanlış yolu seçtin, içindeki iyiliği, zevke, paraya tercih ettin demiş. Oğlu çok sinirli bir şekilde iyiymiş, iyi yolu seçen ne olmuşki, iyi yolu seçsem senin gibi böyle iğrenç küçücük bir evde hasta yatar olurdum demiş.Babasının gözlerinden bu sözcükler yüzünden bir damla yaş gelmiş.Ben ölüyorum evladım demiş, hayatımı seni iyi yetiştirebilmek için yaşadım, bunu başaramadım ama o her zaman içinde ilk gün dışarı çıktığında içindeydi, şimdi de içinde bir gün onu anlıyacaksın demiş.Genç adam bu sözleri duymamış gibi davranarak kapıyı sertçe çekip dışarı çıkmış.Babası o gece ölmüş, oğlu onunla ilgili hiç birşey yapmamış.Yine çetesiyle birlikte kötülükler yapmaya devam etmiş.Artık yaptığı kötülükler ileri düzeye varmış.İnsanları dövüyor, zorla parasını alıyormuş.Hayatı sadece kaçmak, saklanmakla geçer olmuş.Bir gece aç kalmış yiyecek tek bir lokması bile yokmuş ve saklanmak zorundaymış.Aklına küçüklüğü,babası gelmiş.Babasının o sade evladı için geçirdiği hayatını düşünmüş ve birden bire yine gözlerinin önüne o 3 kişinin görüntüsü gelmiş. İlk kez o görüntüyü gördüğündeki gibi yine kendisine masum ve sessiz bir şekilde bakıyorlarmış.Ayağa kalkarak bağırmış sizi niye seçseydimki demiş, kötülük bana zevk sundu, para sundu, eğlence sundu siz ne sundunuz hiç birşey sunmadınız, demiş.İlerleyen günlerde devamlı olarak kaçmaya , saklanmaya devam etmek zorunda kalmış.Herkes onu arıyor, cezasını çekmesini istiyormuş.Bir gece artık açlıktan bayılacak bir duruma geldiğinde kendi kendine ben ne yaptım böyle demiş, zevk için mi yaptın bütün bunların hepsini demiş.Acılar içinde kıvranırken kendini affettirmenin, aklamanın bir yolunu bulmak için bir şeyler düşünmüş ama aklına hiç birşey gelmemiş.Tam baygınlık geçiricekken gözlerinin önüne babasının görüntüsü gelmiş, ilk kez onu gördüğü günkü gibi sevecen ve bir o kadar yüzünden mutluluk saçan bir insan görüntüsüymüş bu. Babasını görünce sevinçten ayağa fırlamış.Baba beni kurtar demiş ben hata yaptım yanlış yolu seçtim içimdekini göremedim kendi kendimi aldattım, kendimi zevke, paraya adadım demiş.Babasının yüzüne bu sözlerin üzerine mutlu bir gülümseme yerleşmiş.Kendini affettirebilirsin oğlum demiş, cezanı çek, hayatını cezanı çektikten sonra tekrardan yaşa demiş, içindeki iyiliği buldun demiş.O seni gereken yolda, hayatının sonuna kadar götürücektir demiş.Bu sözlerden sonra görüntü kaybolmuş.Bu sözlerin üzerine adam ayağa kalkmış, dışarı çıkıp, onu arayanlara teslim olmuş.20 yıl boyunca cezasını çekmiş.Çıktığında artık 50 sine varmış yaşlı bir adammış.Kendi kendine düşünmüş zevkle, eğlenceyle,kaçmayla,saklanmayla geçirdiği 20 yıl mı daha iyiydi yoksa hapishanede geçirdiği mutlu, sakin 20 yılımı daha güzeldi diye içinden geçirmiş.Dışarı adımı attığı an aniden ilk gün gördüğü o 3 adamın görüntüsünü görmüş bu sefer görüntüde bir farklılık varmış, görüntüdeki kişilerin hepsi ona gülümsüyormuş ve aralarında babası da varmış…

Yazıyı yayımladığım ilk adres: http://forum.maxiasp.com/soru.asp?is=oku&sno=5670